Horen, Zien en Voelen

 We leven in een wereld vol dualiteit; we hebben het vrouwelijke tegenover het mannelijke, links tegenover rechts, zwart tegenover wit en noem maar op. De verleiding is groot om een kant te kiezen, maar waarom is dat zo? We identificeren onszelf graag met onze (in onze ogen) positieve eigenschappen; de negatieve eigenschappen willen we graag verbergen, of erger nog, negeren en ontkennen. Ook hierin zien we een dualiteit; "ik ben lief en ik ben niet stout" om maar eens een heel simpel voorbeeld te geven. Helaas vergeten we hierbij dat onze negatieve eigenschappen onszelf net zo goed definieren als onze goede eigenschappen en dat goed en fout vaak hele subjectieve labels zijn die we aan bepaalde eigenschappen toekennen. Door onszelf als geheel te accepteren, zowel de goede als de slechte eigenschappen, worden we heel. Dit is het ontstijgen van de dualiteit. We hoeven ons niet af te zetten tegen onze "slechte" ik, maar we kunnen die volledig accepteren; wat een energie...

  Vrijheid, we hebben er onze mond van vol deze tijd, maar wat is vrijheid dan precies en hoe werkt dat dan? Vrijheid betekent letterlijk "zonder beperkingen". Je zou het zomaar kunnen vertalen als op ieder moment kunnen doen, denken of zeggen wat je op dat moment te binnen schiet. Als ik nu pizza wil eten, dan bestel ik die en eet ik pizza. Toch zijn er allerlei beperkingen; fysieke beperkingen zoals het in bezit zijn van een pizza, maar ook de financiële middelen om een pizza te kopen (of de ingrediënten om hem te maken). Deze beperkingen worden over het algemeen wel geaccepteerd. Als je niet de beschikking hebt over een fiets, is het lastig om te gaan fietsen als je daar zin in hebt. (Hier moet ik overigens wel voorzichtig zijn, want mensen die op de armoedegrens leven en hierdoor ernstig worden beperkt zullen dit wel degelijk als een gebrek aan vrijheid ervaren). Het wordt wat lastiger als je met iets dat je doet of zegt een ander betrekt. Ik wil graag met iemand dansen, ...

  Vraag: "Wat zullen we vanavond eten?", antwoord: "Wat wil jij eten?". Bijzonder herkenbaar, een vraag die wordt beantwoord met een wedervraag. Wel makkelijk eigenlijk, toch? Laten we dit eens vanuit de 2 perspectieven bekijken; het perspectief van de vragende partij en het perspectief van de gevraagde partij. Laten we de vragende partij Anne noemen en de gevraagde partij Daan. Beide namen kunnen zowel voor jongens als voor meisjes worden gebruikt, zodat ik enige vooroordelen als gevolg van bijvoorbeeld een huwelijkse setting kan uitsluiten. Waarom stelt Anne een vraag? Het kan zijn dat Anne boodschappen gaat doen en moet besluiten wat mee te nemen. Tevens is het mogelijk dat Anne niet wil nadenken over wat er vanavond gegeten gaat worden en besluit de keuze bij de ander te laten. Of beide motieven even valide zijn, wil ik voor nu in het midden laten; een feit is dat Anne een vraag stelt en daarop een antwoord verwacht. Daan geeft in deze situatie geen antwoord, ma...

  Wetenschap suggereert dat het zich bezig houdt met het weten; een soort van onbetwiste zekerheid ten aanzien van zekere feiten. Maar als ik even terug kijk naar mijn vorige blog over de innerlijk en de uiterlijk wereld, dan kom ik tot de conlusie dat de wetenschap onderdeel is van de innnerlijke wereld. En dan is het niet helemaal zo zeker meer ... Wat we doen in de wetenschap, is een model bouwen van de werkelijkheid en daar vervolgens conclusies aan verbinden. Dat is niet altijd even succesvol; het blijft lastig om het weer te voorspellen, daarentegen zijn we weer wel in staat een robot op Mars te laten landen. Hoe gebruiken we de wetenschap dan, of wat is het doel ervan? De wetenschap gebruiken we om vat te krijgen op onze werkelijkheid; enerzijds door vooruit te kijken naar wat er aan komt (bijvoorbeeld het weer, maar ook onze gezondheid) en anderzijds door te onderzoeken wat de oorzaken zijn van een bepaalde situatie (om er vervolgens iets mee te doen of iets aan te verander...

 Iedereen heeft een innerlijke en een uitelijke wereld; onze uiterlijke wereld is de fysieke wereld waarin wij leven en onze innerlijke wereld leeft in ons hoofd. Deze werelden lijken volledig naast elkaar te bestaan. Zo wordt de uiterlijke wereld gezien als de werkelijkheid en de innerlijke wereld als onze verbeelding. In deze context zou je kunnen denken dat we volledige controle hebben over onze innerlijke wereld en geen (of weinig) controle over onze uiterlijke wereld. Als we kijken naar hoe ons lichaam reageert op onze uiterlijke en innerlijke wereld, dan blijkt het verschil helemaal niet zo groot. Emoties in je droom hebben hetzelfde effect op je lichaam als de emoties in de uiterlijke wereld; je wordt badend in het zweet wakker na een enge droom. De ouste delen van ons brein, de delen waar onze vecht-of-vlucht instincten zitten, kennen helemaal geen verschil tussen de werkelijkheid of fantasie. Hier maakt het niet uit of je werkelijk wordt achternagezeten door een roofdier, ...

  Soms ben je jezelf een beetje kwijt; je bent onrustig en lijkt op zoek naar iets, maar je weet niet precies wat dat dan is. Je hebt behoefte aan innerlijke rust. Hiervoor heb ik een geleide meditatie gemaakt. Ga zitten of liggen in een comfortabele positie, haal een paar keer diep adem, sluit je ogen en luister naar mijn geleide meditatie:  Geleide Meditatie - Innerlijke Rust   Geniet ervan!

  Ik denk dat iedereen wel eens gebruik maakt van de pleaser in zich. Van jongs af aan leren we namelijk dat mensen aardig tegen je doen als je ze blij maakt. De pleaser is ook best wel handig; hij leert je om aan te voelen wat er van je wordt verwacht. Immers als je weet wat er van je wordt verwacht, kun je aan de verwachtingen voldoen. Maar wat is 'pleasen' nu precies? Naar het nederlands vertaald komt het neer op 'behagen' of 'ter wille zijn'; je gedraagt je naar de wil van de ander. Logisch dat de ander daar blij van wordt. Tot zover is er nog niets aan de hand, dat wil zeggen, de pleaser is best wel een nuttige persona en die kun je goed gebruiken in je dagelijkse leven. Maar .... je hebt natuurlijk meerdere persona's in je, en er is er één die samen met de pleaser een dodelijk duo vormt: de liefdes-junk. De liefdes-junk is de persona die hunkert naar liefde (en ook die is bij iedereen wel in enige mate aanwezig; wie heeft er nu geen liefde nodig). Echt...