Horen, Zien en Voelen

  Begrensd .... Laten we eerlijk zijn; natuurlijk is onze onsterfelijke ziel niet aan tijd en plaats gebonden, maar ons leven hier op aarde wel degelijk. We worden geboren en we gaan dood en de meesten van ons zullen in de periode daartussen onze aarde niet verlaten. Kortom ons leven is begrensd in tijd en in ruimte. Deze tijd en ruimte delen we met heel veel andere mensen. En ook hier zijn er gewoon beperkingen. We kunnen niet gaan staan op een plaats waar al iemand anders staat. Tenzij we die andere natuurlijk van die plaats verwijderen. We kunnen het vriendelijk vragen en misschien geeft die persoon daaraan gehoor. Hoe komt het dat wij in onze westerse samenleving zoveel problemen ervaren met beperkingen? Hoe komt het dat wij vooral vinden dat wij overal recht op hebben?  Recht op vrijheid van meningsuiting, recht om te gaan en staan waar je maar wilt op ieder moment dat het in je opkomt? Recht om op ieder moment datgene te doen wat er op dat moment in je opkomt? Dat kan al...

 Iedereen heeft een innerlijke en een uitelijke wereld; onze uiterlijke wereld is de fysieke wereld waarin wij leven en onze innerlijke wereld leeft in ons hoofd. Deze werelden lijken volledig naast elkaar te bestaan. Zo wordt de uiterlijke wereld gezien als de werkelijkheid en de innerlijke wereld als onze verbeelding. In deze context zou je kunnen denken dat we volledige controle hebben over onze innerlijke wereld en geen (of weinig) controle over onze uiterlijke wereld. Als we kijken naar hoe ons lichaam reageert op onze uiterlijke en innerlijke wereld, dan blijkt het verschil helemaal niet zo groot. Emoties in je droom hebben hetzelfde effect op je lichaam als de emoties in de uiterlijke wereld; je wordt badend in het zweet wakker na een enge droom. De ouste delen van ons brein, de delen waar onze vecht-of-vlucht instincten zitten, kennen helemaal geen verschil tussen de werkelijkheid of fantasie. Hier maakt het niet uit of je werkelijk wordt achternagezeten door een roofdier, ...