Horen, Zien en Voelen

  Wetenschap suggereert dat het zich bezig houdt met het weten; een soort van onbetwiste zekerheid ten aanzien van zekere feiten. Maar als ik even terug kijk naar mijn vorige blog over de innerlijk en de uiterlijk wereld, dan kom ik tot de conlusie dat de wetenschap onderdeel is van de innnerlijke wereld. En dan is het niet helemaal zo zeker meer ... Wat we doen in de wetenschap, is een model bouwen van de werkelijkheid en daar vervolgens conclusies aan verbinden. Dat is niet altijd even succesvol; het blijft lastig om het weer te voorspellen, daarentegen zijn we weer wel in staat een robot op Mars te laten landen. Hoe gebruiken we de wetenschap dan, of wat is het doel ervan? De wetenschap gebruiken we om vat te krijgen op onze werkelijkheid; enerzijds door vooruit te kijken naar wat er aan komt (bijvoorbeeld het weer, maar ook onze gezondheid) en anderzijds door te onderzoeken wat de oorzaken zijn van een bepaalde situatie (om er vervolgens iets mee te doen of iets aan te verander...

 Iedereen heeft een innerlijke en een uitelijke wereld; onze uiterlijke wereld is de fysieke wereld waarin wij leven en onze innerlijke wereld leeft in ons hoofd. Deze werelden lijken volledig naast elkaar te bestaan. Zo wordt de uiterlijke wereld gezien als de werkelijkheid en de innerlijke wereld als onze verbeelding. In deze context zou je kunnen denken dat we volledige controle hebben over onze innerlijke wereld en geen (of weinig) controle over onze uiterlijke wereld. Als we kijken naar hoe ons lichaam reageert op onze uiterlijke en innerlijke wereld, dan blijkt het verschil helemaal niet zo groot. Emoties in je droom hebben hetzelfde effect op je lichaam als de emoties in de uiterlijke wereld; je wordt badend in het zweet wakker na een enge droom. De ouste delen van ons brein, de delen waar onze vecht-of-vlucht instincten zitten, kennen helemaal geen verschil tussen de werkelijkheid of fantasie. Hier maakt het niet uit of je werkelijk wordt achternagezeten door een roofdier, ...